ATILIM ÜNİVERSİTESİ
Kütüphane ve Dokümantasyon Müdürlüğü
Elektronik Bülteni

Sayı: Haziran/2006

ATIF YILMAZ VE ERDAL ÖZ’ÜN ARDINDAN.....

Yaşam yolculuğunda kimi yolcular çok hızlı yol alırlar, üretirler, dinamiktirler ve yaşamları son bulduğunda arkalarında çok şey bırakmışlardır. Ürettikleriyle anılırlar,  Unutulmazlar.

 

Geçtiğimiz günlerde, ürettikleriyle anılacak ve unutulmayacak iki değerli ustayı arka arkaya kaybettik. Atıf Yılmaz ve Erdal Öz.

ATIF YILMAZ

Sayın Atıf Yılmaz,  toplumsal içerikli birçok filmini Türk sinemasına kazandırdı, kadın sorunlarına değinen cesur filmler yaptı. Din ve töreden kaynaklanan tabuları yıkmayı göze aldı. 1977’de başyapıtı sayılan “Selvi Boylum Al Yazmalım” ve  1979 da “Adak” kariyerinde odak noktası oldu. Mine, Bir Yudum Sevgi, Dağınık Yatak, Dul Bir Kadın, Ah Güzel İstanbul, Düş Gezginleri. Ve son olarak konuşulamayan bir geleneği gündeme getiren “Eğreti Gelin” filmi. Bu film de çok ses getirdi ve festivallerde ödüller aldı. 

Yılmaz Güney, Şerif Gören, Ali Özgentürk, Halit Refiğ ve Zeki Ökten, yetiştirdiği ünlü yönetmenlerdi. Kendi yönettiği filmlerin senaryolarını kendi yönettiği gibi, başka yönetmenlere de senaryolar yazdı.

 

Ve güzel bir rastlantı sonucu, Dünya Kitle İletişim Vakfı’nın yayınladığı ve Burçak Evren tarafından kaleme alınan “Ustasız Usta Atıf Yılmaz” kitabının sponsorluğunu üniversitemiz üstlenmiştir.

 

Üniversitemiz Mütevelli Heyeti Başkanı Sayın Yalçın Zaim de “Siyah Beyazdan Renkliye” başlıklı yazsıyla esere katkıda bulunmuştur.

 

Aşağıda bu yazı yer almaktadır. Kitap hakkında daha geniş bilgiyi Kitap tanıtımları köşemizin Yayın dünyamızdan  sayfasında bulabilirsiniz. Ayrıca, kitap kütüphanemizde de mevcuttur.

SİYAH BEYAZDAN RENKLİYE

Yaklaşık 40 yıl önceydi. Yeni mezun mühendislerdik. İdeallerimiz vardı, ülkenin bakir toprakları, yeraltı ve üstü zenginlikleri değerlendirilmek için bizleri bekliyordu. Enerji doluyduk hani “ha” deseler dağları devirecektik. Ama biz o kadar az, memlekette o kadar büyüktü ki deviremezdik, deviremedikte. Çoğalmalıydık, taa o yıllarda memleketin büyüklüğü, bizim sayıca çok az oluşumuz bir eğitim kurumunun daha gerekliliğini düşündürmüş ve mühendislik ağırlıklı bir üniversitenin projelendirilmesini zorunlu kılmıştı. Yıllar sonra Atılım Üniversitesi bu gereklilikle yaşam buldu...

Yıllar öncesinin tohumlarıydı atılan. İşte o yılların Anadolu topraklarını adımlarken tek eğlencemizdi sinema. Dağ bayır aşıp gelirken çok daha iyi anlamıştık, “Susuz Yaz”ı, “Ölüm Tarlası”nı, “Köprü”yü. Genç mühendislerdik biz. O filmlerle öğrenmiştik bu memleketin köprülerini, tünellerini, yollarını. Ve yıllar sonra tek tek yaptık onları. Siyah beyazdan renkliye uzanan yıllardaydı Türkiye’nin gelişmişliği.

Ne kadar gerekliyse eğitim, o kadar da gerekliydi sinema. Ne kadar vazgeçilmez idiyse genç mühendisler, o kadar da vazgeçilmezdi sinemacılar.
Yapılan her iyi film, her iyi yönetmen, her iyi oyuncu, birer yol, köprü, tünel, baraj oldu ülke topraklarına...

Ve bu ülke için ne kadar gerekliyse Keban, o kadar da gerekliydi Atıf Yılmaz...

Bu ülkeye ve sinemaya emeği geçen herkese, büyük usta Atıf Yılmaz’a sevgiyle, saygıyla.

 

ERDAL ÖZ

Erdal Öz , 26.3.1935'te doğdu. Devlet memuru olan babasıyla birlikte Türkiye'nin değişik yerlerini dolaştı.

Ortaokulu Antalya'da, liseyi Tokat'ta bitirdi. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde başladığı hukuk eğitimini Ankara Hukuk Fakültesi'nde tamamladı.

İstanbul'da üniversite çevresindeki arkadaşlarıyla birlikte a dergisi'ni çıkardı. İlk öykü kitabı Yorgunlar'ı (1960) `a dergisi yayınları' arasında yayınladı. Sonra ilk romanı Odalarda (1960) Varlık Yayınları arasında çıktı. 12 Mart darbesiyle birlikte siyasal görüşlerinden dolayı tutuklandı. O dönemin izlerini taşıyan kitaplar yazdı. Yaralısın adlı romanı, önce 1973'te Cumhuriyet gazetesinde yayınlandı, sonra 1974'te kitap olarak çıktı. Bu roman Macaristan'da, Almanya'da, Hollanda'da, Suriye'de veMakedonya'da da basıldı.

1975 Orhan Kemal Roman Ödülü'nü aldı. Kanayan (1973) adlı öykü kitabı, Deniz Gezmiş Anlatıyor (1976) adlı anı kitabı, aynı konunun genişletilerek işlendiği Gülünün Solduğu Akşam (1986) adlı anı kitabı, Havada Kar Sesi Var (1987) adlı öykü kitabı, Allı Turnam (1976) adlı gezi izlenimleri ve Odalarda (1995) adlı yeniden elden geçirilmiş romanı, Sular Ne Güzelse (1997) adlı öykü kitabı çıktı. Bu kitapla 1998 Sait Faik Öykü Ödülü'nü aldı. 1975-1981 yılları arasında Arkadaş Kitaplar adlı `çocuk edebiyatı dizisi'ni yönetti. 1981 yılında Can Yayınları'nı kurdu.

Çocuklar için de iki kitap yazdı: Kırmızı Balon (1990) ve Alçacıktan Kar Yağar (1982). Son öykü kitabı da Cam Kırıkları (2001) Sedat Simavi Öykü Ödülü’ne değer görüldü.